Prolog???

"Całą prawdę w pamiętniku możesz pisać tylko wtedy,
gdy masz pewność, że nikt oprócz ciebie tego nie przeczyta."

Bełchatów, 20 października 2015 r.

Pamiętnik...  Nigdy przenigdy nie sądziłem, że coś takiego będę pisał! Nie wiem nawet jak to możliwe, że wpadłem na taki pomysł... Kupiłem ten ładnie oprawiony zeszyt jakiś czas temu, ale nawet przez myśl mi nie przeszło, że będę tutaj przelewał swoje myśli. Jednak chyba potrzebuję gdzieś to wszystko z siebie wyrzucić, a skoro nie chce mówić o tym moim przyjaciołom, dlaczego nie tutaj?

Nigdy nie lubiłem jesieni... Jest zimno i ponuro.. Bębniący o szyby deszcz sprawia, że ludzie się zamykają w swoich mieszkaniach, nie jestem wcale odmieńcem w tej sprawie. Ja również siedzę sobie w mieszkaniu w ciepłym swetrze i popijam gorącą herbatę z sokiem malinowym, przy czym delektuje się tym napojem. Nie będę ukrywał, że nie jestem dość dziwnym człowiekiem, o czym wiedzą nieliczni, uwielbiam wcześniej wspomnianą herbatę, zachody słońca, siatkówkę oraz słodycze w każdej postaci. I chyba jestem największym fanem czekolady z orzechami. Patrząc na swój opis, wydaje mi się, że mogłem być kobietą w poprzednim życiu. Chyba dlatego mój przyjaciel mnie tak lubi.... Lepiej zmienię temat, bo moje przemyślenia zaczynają mnie przerażać!
Czy byliście kiedykolwiek zakochani? Na pewno! Ja też byłem, nie raz, nie dwa, nie trzy. Co tu ukrywać byłem wielokrotnie, z tym że nie nigdy nie kochałem.  Trochę dziwne prawda? Też tak sądzę. Być zakochanym, a kochać to duża różnica, przekonywałem się o tym już wiele razy. Zwłaszcza gdy mówiłem kobietom te dwa magiczne słowa, podobno każda chce je usłyszeć.... Możliwe, ale ja mówiłem je zbyt wcześnie. Nie miałem złych intencji. Niestety im szybciej mówiłem, tym szybciej one znikały z mego życia. Wiem teraz tylko tyle, że nie mam za grosz pojęcia o tym cudownym uczuciu, które doprowadza nas do prawdziwego szczęścia. Bo tylko miłość daje uczucie nieba na ziemi. Tylko czy ktoś pokochałby  faceta z wewnętrzną nostalgią, milionem dziwnych przyzwyczajeń, zapominającym o wszystkim i zaprzątniętym siatkówką życiem ? Nie jestem tego pewien, czy gdzieś na świecie czeka na mnie taka kobieta, która wypełni moje serce sobą. Z każdym dniem zaczynam w to coraz bardziej wątpić. A  tak bardzo bym chciał by coś się w końcu zmieniło....

_________

Witajcie! Nie pytajcie mnie co to i czemu to pisze, bo ciągle się zastanawiam. To będzie coś czego jeszcze nie pisałam, coś co sprawia mi dużo problemów i coś co mnie przeraża. Traktuje to jako wyzwanie dla siebie, mam nadzieję że podołam, choć będzie trudniej niż przy Zuzie i Andrzeju...
Napiszcie co o tym sądzicie? 

Kiedy reszta? Po Wojtku. 

POZDRAWIAM !!!
Paulka